XO‘JANAZAR HUVAYDO – OTASHNAFAS SHOIR.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Ma’lumki, XX asrning 60-yillaridan boshlab adabiyotshunoslikda Mulla Xo‘janazar o‘g‘li Huvaydoning merosini kengroq tadqiq etish davri boshlandi, deyish mumkin. Ushbu maqolada shu yillarda adabiy merosimizning yirik bilimdonlari va tadqiqotchilari sanalmish akademiklar V.Zohidov, V.Abdullayev, tilshunos olimlar T.Jalolov, S.G‘aniyevaning Huvaydo ijodiga bag‘ishlangan ilmiy ishlari haqida fikr yuritiladi. Shu bilan birga, Huvaydo lirikasining o‘ziga xos tomonlari, uning adabiy merosimizga qo‘shgan hissasi, badiiy adabiyotning boshqa namunalaridan o‘xshash va farqli jihatlari o‘z ifodasini topgan. Ayniqsa, adibning “Rohati dil” dostonini yozishdagi badiiy mahorati misollaar orqali yoritib berilgan.
Article Details
Section
References
1.Adizova I. O‘zbek mumtoz adabiyoti tarixi.-T.:2006.
2. Abdullayev V., Orzibekov R. O‘zbek adabiyoti tarixi, 5 jildlik, 3-jild.-T.:1978.
3. Jumaxo‘ja N. Huvaydo tasavvufiy she’rlarida falsafiy-badiiy talqin. “Sharq yulduzi” jurnali, 1998, 4-son.
4. Karimov G‘. O‘zbek adabiyoti tarixi. Oliy o‘quv yurtlari uchun darslik. 1-kitob. –T.:1976.
5. Sulton Izzat. Adabiyot nazariyasi. –T.:1986